Wystawa stała


Rekonstrukcja tkalni z przełomu XIX i XX w. Prezentacja maszyn w ruchu



Budynek D, parter

Uwaga! Od 1 marca 2017 r. wystawa jest czynna 5 dni w tygodniu: we wtorki i środy w godzinach 9.00-17.00 natomiast w czwartek, piątek i sobotę od 12.00 do 19.00.

Ogłuszający hałas i stukot maszyn, zapach rozgrzanego smaru, ogromne hale z setkami krosien. Tak wyglądały łódzkie tkalnie na przełomie XIX i XX wieku. Wystawa przybliża nie tylko realia, ale i klimat codziennej, niezwykle trudnej i wymagającej pracy tkacza. Prezentacja maszyn w ruchu zwykle robi na zwiedzających duże wrażanie, tym bardziej, że dopełniają ją także elementy scenograficzne ekspozycji – makrofotografie wielkiej XIX wiecznej tkalni.

W stosunku do współczesnych krosna były jeszcze niezbyt skomplikowane technicznie, a im prostsze urządzenie, tym więcej czynności musiał wykonać człowiek i tym większymi umiejętnościami się wykazać. Praca ta wymagała więc doświadczenia i koncentracji – tkacz wszystkie czynności musiał wykonywać szybko i pewnie.

Prezentację maszyn w ruchu planowano zorganizować w muzeum już w latach 60. XX wieku. Wtedy bez większych problemów można było zdobyć XIX-wieczne maszyny, wyremontować je i uruchomić. Jednak muzeum nie dysponowało jeszcze przestrzenią odpowiednią do tego typu wystawy. Mieściło się w najstarszym skrzydle Białej Fabryki o nadwyrężonej już wtedy drewnianej konstrukcji. Wstrząsy i drgania, które powstają podczas pracy maszyn mogłyby ją jeszcze bardziej osłabić. Przestrzeń znalazła się w 2008 roku, kiedy po gruntownym remoncie oddano do użytkowania najmłodsze, silne konstrukcyjnie skrzydło, dziś określane jako budynek D. Wtedy jednak trudne okazało się pozyskanie kompletnych, sprawnych technicznie krosien i dużego zapasu części wymiennych, koniecznych zarówno podczas remontu jak i w perspektywie eksponowania maszyn w ruchu przez kolejne lata. W końcu się udało.

W tej chwili na wystawie pracuje dziesięć maszyn, w tym pięć krosien, dwie przewijarki, dwie cewiarki i wielka szydełkarka cylindryczna (produkująca dzianiny). Przewodnikiem po wystawie, a jednocześnie operatorem wszystkich maszyn jest starszy mistrz Józef Kłosiński, wieloletni pracownik tkalni, a od 1 marca także Sebastian Weiss. 

Zobacz również


KOTŁOWNIA – muzeum interaktywne

Filmy, animacje, quizy, aplikacje i gry – w zrewitalizowanej kotłowni dawnej fabryki Ludwika Geyera, wykorzystujemy najnowsze technologie, żeby opowiadać o historii przemysłu włókienniczego oraz samej Białej Fabryki i rodziny Geyerów w sposób atrakcyjny, angażujący zwiedzających w każdym wieku.

Budynek A, parter

Narzędzia i maszyny włókiennicze w zbiorach Centralnego Muzeum Włókiennictwa

Na wystawie oglądamy 93 spośród blisko 1500 obiektów, należących do Działu Technik Włókienniczych. Zwiedzający mogą poznać tajniki włókienniczego procesu produkcji, a także kierunek w jakim ewoluowały same narzędzia i maszyny.

W kuchni Pani Goldbergowej

Skansen, domek nr 6.
Początek tej niezwykłej wystawie dały pamiątki, meble i przedmioty życia codziennego z powojennego mieszkania Zenona i Marii Goldbergów.

Rekonstrukcja wnętrza izby warsztatowej z I poł. XIX w.

Skansen, domek nr 6.
Budynek nr 6, w którym można oglądać wystawę nazywany jest potocznie Domkiem Tkacza. Z zewnątrz bardzo go przypomina, chociaż w przeszłości żadne z jego pomieszczeń nie pełniło funkcji izby warsztatowej.

Rekonstrukcja wnętrz mieszkań robotniczych z lat 20. i 30. XX w.

Skansen, domek nr 6.
Na wystawie w skansenie przekonujemy się, jak wyglądały wnętrza mieszkań łódzkich robotników, w latach 20. i 30. ubiegłego wieku.