Wystawa stała


Narzędzia i maszyny włókiennicze w zbiorach Centralnego Muzeum Włókiennictwa



Budynek A, parter

Na wystawie oglądamy 93 spośród blisko 1500 obiektów, należących do Działu Technik Włókienniczych. Zwiedzający mogą poznać tajniki włókienniczego procesu produkcji, a także kierunek w jakim ewoluowały same narzędzia i maszyny. Eksponaty zostały pogrupowane z technologicznego punktu widzenia, wokół czterech działów: przędzalnictwa, tkactwa, dziewiarstwa i wykończalnictwa. Znajdujemy tu również urządzenia metrologii włókienniczej.

Rozwój przędzalnictwa prezentujemy na przykładzie 13 obiektów, cztery spośród nich zostały zrekonstruowane. Rozwój krosien tkackich przedstawiony jest od X w. poczynając od zrekonstruowanego krosna pionowego ciężarkowego, do współczesnego, rapierowego, typu MAV. W tej części ekspozycji znajduje się 16 obiektów. Jest wśród nich kilka maszyn rzadkich, nie reprezentowanych w innych zbiorach muzealnych, jak choćby krosno firmy Moritz Bauer z 1910 roku.

Z kolei w dziale dziewiarstwa można podziwiać najciekawszą część jego ewolucji technicznej, a mianowicie początki burzliwego „okresu maszynowego” z lat 1900-1930. Ta część ekspozycji to dziesięć różnych maszyn do produkcji dzianin, pończoch i skarpet. 

Natomiast wykończalnictwo to obszerny dział przemysłu włókienniczego, zajmujący się końcowymi procesami uszlachetniania wyrobów włókienniczych, a zwłaszcza tkanin. Na wystawie jest on tylko zasygnalizowany poprzez obecność 2 maszyn związanych z procesem druku na tkaninach. 

W dziale metrologii włókienniczej można oglądać 20 różnych urządzeń pochodzących z okresu od końca XIX wieku, aż do lat 70. XX wieku, służących głównie do oceny przędzy. Jako dziedzina wiedzy, metrologia włókiennicza badająca cechy wyrobów włókienniczych rozwinęła się dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Zmechanizowanie produkcji wymagało wiedzy o budowie i najróżniejszych właściwościach włókien. Rosnące wymagania jakościowe odbiorców skłaniały do coraz bardziej wnikliwych badań laboratoryjnych poprzedzających produkcję. 

Zobacz również


KOTŁOWNIA – muzeum interaktywne

Filmy, animacje, quizy, aplikacje i gry – w zrewitalizowanej kotłowni dawnej fabryki Ludwika Geyera, wykorzystujemy najnowsze technologie, żeby opowiadać o historii przemysłu włókienniczego oraz samej Białej Fabryki i rodziny Geyerów w sposób atrakcyjny, angażujący zwiedzających w każdym wieku.

Budynek D, parter

Rekonstrukcja tkalni z przełomu XIX i XX w. Prezentacja maszyn w ruchu

Wystawa przybliża nie tylko realia, ale i klimat codziennej, niezwykle trudnej i wymagającej pracy tkacza. Prezentacja maszyn w ruchu zwykle robi na zwiedzających duże wrażanie, tym bardziej, że dopełniają ją także elementy scenograficzne ekspozycji – makrofotografie wielkiej XIX wiecznej tkalni.

W kuchni Pani Goldbergowej

Skansen, domek nr 6.
Początek tej niezwykłej wystawie dały pamiątki, meble i przedmioty życia codziennego z powojennego mieszkania Zenona i Marii Goldbergów.

Rekonstrukcja wnętrza izby warsztatowej z I poł. XIX w.

Skansen, domek nr 6.
Budynek nr 6, w którym można oglądać wystawę nazywany jest potocznie Domkiem Tkacza. Z zewnątrz bardzo go przypomina, chociaż w przeszłości żadne z jego pomieszczeń nie pełniło funkcji izby warsztatowej.

Rekonstrukcja wnętrz mieszkań robotniczych z lat 20. i 30. XX w.

Skansen, domek nr 6.
Na wystawie w skansenie przekonujemy się, jak wyglądały wnętrza mieszkań łódzkich robotników, w latach 20. i 30. ubiegłego wieku.